Over mij

Hoe ik er toe kwam om mensen te begeleiden met rijangst.18

Na 15 jaar in het onderwijs gewerkt te hebben, ben ik rij-instructrice  geworden. Ik mocht alleen rijles geven in de auto, en wilde ook  motorinstructie gaan  geven. Een paar maanden voor het examen voor  instructie van de motor werd  ik, op een weg buiten de bebouwde kom,  frontaal aangereden door een auto. Acht maanden ben ik bezig geweest  om weer op de been te komen. Hiervan  heb ik drie maanden binnen  gelegen. Op het moment dat ik weer de auto  instapte, merkte ik mijn  onzekerheid en van tijd tot tijd was ik bang. Vooral op  het soort wegen  waar ik aangereden was. Tja, dan heb je een probleem als je  rij-  instructeur bent. Ik moest er mee aan de slag. Uiteindelijk ben ik ermee  aan  de slag gegaan. Voor mijzelf de ritten opbouwen van makkelijk naar  moeilijk.  Destijds was er nog weinig bekend over rijangst, het was een  taboe. Dankzij de  jaren ervaring in het onderwijs, heb ik voor mijzelf een  plan opgezet waardoor ik  uiteindelijk geen angst meer had. Het  autorijden werd weer als een ontspanning  voor me. Hierdoor kon ik goed  invoelen wat er door iemand heengaat als ersprake is van rijangst, en  begon mannen en vrouwen te begeleiden om ze weer ontspannen achter  het stuur te krijgen. Wat me opviel was, dat ik gebeld werd door mensen  die dan bij vrienden of familie op dit onderwerp  kwamen, en dat er dan  gezegd werd: “Je moet Hanneke eens bellen voor raad.

Nog steeds geef ik rijles, en word  regelmatig gebeld door al wat “oudere”  vrouwen of mannen, die dan door mij opgeleid willen worden voor het  rijexamen.  Daarnaast heb ik mijzelf  gespecialiseerd om mensen met rijangst weer op de  weg te krijgen. En ik  geniet ervan als er weer iemand zonder probleem in de  auto stapt.

Wil je me volgen